Polityka prywatności · Standardy Ochrony Małoletnich · Regulamin kasy · Statut
Bezpieczeństwo dzieci jest dla nas najważniejsze. Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury przyjęło Standardy Ochrony Małoletnich zgodnie z ustawą z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich.
Wszystkie osoby, które u nas pracują z dziećmi (aktorzy, animatorzy, instruktorzy, wolontariusze), są sprawdzone w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i w Krajowym Rejestrze Karnym. Znają nasze zasady i zobowiązały się ich przestrzegać.
Poniżej znajdziesz Standardy w dwóch wersjach: wersję skróconą, napisaną prostym językiem, którą warto przeczytać razem z dzieckiem, oraz wersję pełną dla rodziców, nauczycieli i placówek.
Osoba odpowiedzialna za przyjmowanie zgłoszeń
Adam Jurak – Wiceprezes Zarządu
tel. 691-772-382, e-mail: stowarzyszenie@elblaskascenakultury.pl
Potrzebujesz pomocy?
Jeśli coś Cię niepokoi, zgłoś to osobie odpowiedzialnej wskazanej wyżej. Możesz też zadzwonić bezpłatnie:
- 112 – numer alarmowy, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie
- 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (całodobowo)
- 800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka (całodobowo)
- 800 100 100 – telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci
Wersja skrócona
Aktualna wersja obowiązuje od 24.09.2026.
Dla dzieci
Cześć! Jesteśmy Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury. Przygotowujemy dla dzieci zabawy, spektakle i wydarzenia, na przykład Magiczną Bramę Elfów. Chcemy, żeby każde dziecko było u nas bezpieczne i dobrze się bawiło.
Masz prawo:
- być traktowany miło i z szacunkiem,
- powiedzieć „nie”, gdy coś ci się nie podoba albo czujesz się dziwnie,
- nie brać udziału w zabawie, jeśli nie masz ochoty,
- w każdej chwili poprosić o pomoc,
- wrócić do swojej pani, pana lub rodzica, kiedy tylko chcesz.
Nasze elfy, aktorzy i wszyscy dorośli, którzy u nas pracują:
- są dla ciebie mili i cierpliwi,
- nigdy na ciebie nie krzyczą, nie wyśmiewają cię, nie straszą i nie biją,
- nie dotykają cię w sposób, który jest dla ciebie nieprzyjemny — przytulić mogą tylko wtedy, gdy sam tego chcesz,
- nie zabierają cię nigdzie bez twojej pani, pana albo rodzica,
- nie proszą cię o sekrety przed rodzicami,
- nie proszą o twój numer telefonu i nie piszą do ciebie w internecie,
- nie pokazują nikomu twoich zdjęć bez zgody rodziców.
Jeśli coś cię martwi
Nikt nie ma prawa cię krzywdzić — ani dorosły, ani inne dziecko. Jeśli ktoś sprawił ci przykrość, zrobił coś, co cię przestraszyło, albo dzieje się coś złego w domu, w szkole czy gdziekolwiek indziej — powiedz o tym:
- swojej pani lub panu w przedszkolu albo szkole,
- mamie, tacie lub innej dorosłej osobie, której ufasz,
- komuś z nas — elfowi, aktorowi albo osobie z obsługi.
To nie jest skarżenie. Mówiąc o tym, dbasz o siebie i o innych. Wysłuchamy cię i pomożemy.
Możesz też zadzwonić — za darmo, o każdej porze dnia i nocy:
| Numer | Kto odbierze |
|---|---|
| 116 111 | Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży |
| 800 12 12 12 | Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka |
| 112 | numer alarmowy — gdy dzieje się coś groźnego |
Dla rodziców i opiekunów — najważniejsze zasady
- Kogo dotyczą Standardy. Wszystkich osób, które przy wydarzeniach Stowarzyszenia mają kontakt z dziećmi: członków Stowarzyszenia, współpracowników, aktorów, animatorów i wolontariuszy.
- Weryfikacja personelu. Każdą osobę pracującą z dziećmi sprawdzamy w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i w Krajowym Rejestrze Karnym. Każda z nich podpisuje oświadczenie o zapoznaniu się ze Standardami i zobowiązaniu do ich przestrzegania.
- Bezpieczne relacje. Personel traktuje dzieci z szacunkiem. Niedopuszczalna jest jakakolwiek przemoc, zawstydzanie i upokarzanie. Kontakt fizyczny jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy jest stosowny i jawny oraz odpowiada na potrzebę dziecka. Personel nie pozostaje z dzieckiem sam na sam, nie nawiązuje z dziećmi prywatnych kontaktów (telefon, komunikatory, media społecznościowe) i nie przyjmuje prezentów od dzieci ani rodziców.
- Opieka podczas wydarzeń. Podczas wydarzeń dla grup zorganizowanych opiekę nad dziećmi sprawują opiekunowie grupy (nauczyciele, rodzice). Nasz personel prowadzi atrakcję i wspiera opiekunów.
- Wizerunek i dane. Nie zbieramy danych osobowych dzieci. Zdjęć i nagrań, na których dziecko jest rozpoznawalne, nie publikujemy bez pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego.
- Internet. Podczas naszych wydarzeń nie zapewniamy dzieciom dostępu do Internetu.
- Gdy podejrzewamy krzywdzenie. Każda osoba z personelu, która zauważy niepokojące sygnały, sporządza notatkę i niezwłocznie przekazuje informację Zarządowi Stowarzyszenia. Zarząd prowadzi interwencję: w razie zagrożenia życia lub zdrowia wzywa pomoc (112), w razie podejrzenia przestępstwa zawiadamia Policję lub prokuraturę, a gdy zagrożone jest dobro dziecka — składa wniosek do sądu rodzinnego o wgląd w sytuację rodziny. Wszystkie informacje traktujemy poufnie.
Wersja pełna
Standardy Ochrony Małoletnich – Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury, 82-300 Elbląg, ul. Robotnicza 26/3
Tekst jednolity – aktualizacja z dnia 24.09.2026 r.
Podstawa prawna
Akty prawne, na podstawie których oparte są Standardy Ochrony Małoletnich w Stowarzyszeniu Elbląska Scena Kultury, 82-300 Elbląg, ul. Robotnicza 26/3:
- Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (w obowiązującym brzmieniu);
- Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1606);
- Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (w obowiązującym brzmieniu);
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (w obowiązującym brzmieniu);
- Konwencja o Prawach Dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 120, poz. 526 ze zm.);
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 września 2023 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. z 2023 r. poz. 1870).
Wstęp
- Celem Standardów Ochrony Małoletnich jest:
- zwrócenie uwagi personelu, rodziców i podmiotów współpracujących na konieczność podejmowania wzmożonych działań na rzecz ochrony małoletnich przed krzywdzeniem;
- określenie zakresu obowiązków przedstawicieli Stowarzyszenia w działaniach podejmowanych na rzecz ochrony dzieci przed krzywdzeniem;
- wypracowanie adekwatnej procedury do wykorzystania podczas interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia małoletnich;
- wprowadzenie wzmożonej działalności wychowawczo-profilaktycznej w zakresie zapewnienia ochrony dzieci przed przemocą.
- Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez Stowarzyszenie jest:
- kierowanie się właściwie rozumianym dobrem dziecka i w jego najlepszym interesie,
- traktowanie dziecka przez pracowników z szacunkiem oraz uwzględnieniem jego potrzeb.
- Niedopuszczalne jest stosowanie wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie.
- Ponadto poprzez wdrożenie Standardów Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury kieruje na zewnątrz jednoznaczny komunikat na temat swojego zaangażowania w szeroko rozumianą ochronę dzieci przed krzywdzeniem.
- W Stowarzyszeniu Elbląska Scena Kultury Standardy realizowane będą w czterech kategoriach:
Standard I. POLITYKA
Cel: Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury ustanowiło i wprowadziło w życie Politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
Standardy podstawowe:
- Polityka dotyczy wszystkich członków stowarzyszenia.
- Za zarządzanie Standardami odpowiada Zarząd Stowarzyszenia.
- Zarząd Stowarzyszenia jest odpowiedzialny za monitoring realizacji Polityki.
- Polityka ochrony dzieci jasno i kompleksowo określa:
- zasady bezpiecznej rekrutacji członków,
- sposób reagowania przez Stowarzyszenie na przypadki podejrzenia, że dziecko doświadcza krzywdzenia, i zasady prowadzenia rejestru interwencji,
- zasady bezpiecznych relacji personel–dziecko i dziecko–dziecko,
- zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych,
- zasady ochrony wizerunku i danych osobowych dzieci.
- Polityka jest znana i promowana wśród całego personelu, rodziców i dzieci.
Standard II. PERSONEL
Cel: Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury monitoruje, edukuje i angażuje swoich członków w celu zapobiegania krzywdzeniu dzieci.
Standardy podstawowe:
- W ramach rekrutacji członków personelu pracujących z dziećmi prowadzona jest ocena przygotowania kandydatów do pracy z dziećmi, sprawdzane są ich referencje, Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury uzyskuje o każdym pracowniku dane z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym oraz informacje z Krajowego Rejestru Karnego i rejestrów karalności państw trzecich w zakresie określonych przestępstw lub w przypadkach prawem wskazanych oświadczenia o niekaralności (załącznik nr 11).
- Określone są zasady bezpiecznych relacji całego personelu z dziećmi, wskazujące, jakie zachowania są niedozwolone, a jakie pożądane w kontakcie z dzieckiem.
- Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury zapewnia podstawową edukację na temat ochrony dzieci przed krzywdzeniem i pomocy dzieciom w sytuacjach zagrożenia, w zakresie:
- rozpoznawania symptomów krzywdzenia dzieci,
- procedur interwencji w przypadku podejrzeń krzywdzenia,
- odpowiedzialności prawnej członków Stowarzyszenia Elbląska Scena Kultury zobowiązanych do podejmowania interwencji.
Standard III. PROCEDURY
Cel: W Stowarzyszeniu Elbląska Scena Kultury funkcjonują procedury zgłaszania podejrzenia oraz podejmowania interwencji w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dziecka.
Standardy podstawowe:
- Stowarzyszenie dysponuje danymi kontaktowymi lokalnych instytucji i organizacji, które zajmują się interwencją i pomocą w sytuacjach krzywdzenia dzieci, oraz zapewnia do nich dostęp wszystkim pracownikom.
- W Stowarzyszeniu obowiązują standardy komunikacji między małoletnimi zapewniające bezpieczeństwo i wzajemny szacunek.
Standard IV. MONITORING
Cel: Stowarzyszenie monitoruje i okresowo weryfikuje zgodność prowadzonych działań z przyjętymi standardami ochrony dzieci.
Standardy podstawowe:
- Przyjęta Polityka ochrony dzieci jest weryfikowana przez Zarząd Stowarzyszenia raz w roku, ze szczególnym uwzględnieniem analizy sytuacji związanych z wystąpieniem zagrożenia bezpieczeństwa dzieci.
Rozdział I – Podstawowe pojęcia
Ilekroć w niniejszych Standardach jest mowa bez bliższego określenia o:
- Pracowniku – należy przez to rozumieć osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, umowy o dzieło, umowy zlecenia w Stowarzyszeniu;
- Partnerze współpracującym – należy przez to rozumieć osoby wykonujące zadania zlecone w ramach działalności Stowarzyszenia na mocy odrębnych przepisów;
- Uczestniku – należy przez to rozumieć każdą osobę biorącą udział w działaniach realizowanych przez Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury;
- Małoletnim – należy przez to rozumieć zgodnie z kodeksem cywilnym osobę od urodzenia do ukończenia 18. roku życia;
- Opiekunie małoletniego – należy przez to rozumieć osobę uprawnioną do reprezentacji i stanowienia o małoletnim, w szczególności jego przedstawiciela ustawowego;
- Przedstawicielu ustawowym – należy przez to rozumieć rodzica bądź opiekuna posiadającego pełnię władzy rodzicielskiej lub opiekuna prawnego (osobę reprezentującą dziecko, ustanowioną przez sąd, w sytuacji, gdy rodzicom nie przysługuje władza rodzicielska lub gdy rodzice nie żyją);
- Zgodzie opiekuna małoletniego – należy przez to rozumieć zgodę co najmniej jednego z rodziców małoletniego. Jednak w przypadku braku porozumienia między opiekunami małoletniego należy poinformować ich o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny;
- Krzywdzeniu małoletniego – należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę małoletniego przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika Stowarzyszenia, lub zagrożenie dobra małoletniego, w tym jego zaniedbywanie.
Krzywdzeniem jest:
- przemoc fizyczna – jest to celowe uszkodzenie ciała, zadawanie bólu lub groźba uszkodzenia ciała. Skutkiem przemocy fizycznej mogą być m.in. złamania, siniaki, rany cięte, poparzenia, obrażenia wewnętrzne. Przemoc fizyczna powoduje lub może spowodować utratę zdrowia bądź też zagrażać życiu,
- przemoc emocjonalna – to powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie małoletniego, nieustanna krytyka, wciąganie małoletniego w konflikt osób dorosłych, manipulowanie nim, brak odpowiedniego wsparcia, stawianie małoletniemu wymagań i oczekiwań, którym nie jest on w stanie sprostać,
- przemoc seksualna – to angażowanie małoletniego w aktywność seksualną przez osobę dorosłą. Wykorzystywanie seksualne odnosi się do zachowań z kontaktem fizycznym (np. dotykanie małoletniego, współżycie z małoletnim) oraz zachowania bez kontaktu fizycznego (np. pokazywanie małoletniemu materiałów pornograficznych, podglądanie, ekshibicjonizm),
- przemoc ekonomiczna – to niezapewnianie odpowiednich warunków do rozwoju dziecka, m.in. odpowiedniego odżywiania, ubrania, potrzeb edukacyjnych czy schronienia, w ramach środków dostępnych rodzicom. Jest to jedna z form zaniedbania,
- zaniedbywanie – to niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych małoletniego przez rodzica, niezapewnienie mu odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa, brak dozoru nad wypełnianiem obowiązku szkolnego;
- dane osobowe dziecka – należy przez to rozumieć wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka.
Rozdział II – Polityka Ochrony Dzieci
§ 1.
Definicja Światowej Organizacji Zdrowia wskazuje, że krzywdzeniem jest każde zamierzone i niezamierzone działanie lub zaniechanie działania jednostki, instytucji lub społeczeństwa jako całości i każdy rezultat takiego działania lub bezczynności, które naruszają równe prawa i swobody dzieci i/lub zakłócają ich optymalny rozwój. Wyróżnić można cztery formy krzywdzenia osoby małoletniej:
- przemoc psychiczną;
- przemoc fizyczną;
- zaniedbywanie;
- wykorzystywanie seksualne małoletniego.
§ 2. Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci
Pracownicy Stowarzyszenia posiadają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci, takie jak:
- uczestnik jest często brudny, nieprzyjemnie pachnie;
- uczestnik kradnie jedzenie, pieniądze itp.;
- uczestnik żebrze, jest głodny;
- uczestnik nie otrzymuje potrzebnej mu opieki medycznej, szczepień, okularów itp.;
- uczestnik nie ma odzieży i butów dostosowanych do warunków atmosferycznych;
- uczestnik ma widoczne obrażenia ciała (siniaki, ugryzienia, rany), których pochodzenie trudno jest wyjaśnić. Obrażenia są w różnej fazie gojenia;
- podawane przez uczestnika wyjaśnienia dotyczące obrażeń wydają się niewiarygodne, niemożliwe, niespójne itp., uczestnik często je zmienia;
- pojawia się niechęć do zajęć, uczestnik nadmiernie zakrywa ciało, niestosownie do sytuacji i pogody;
- boi się rodzica, boi się przed powrotem do domu;
- uczestnik wzdryga się, kiedy podchodzi do niego osoba dorosła;
- uczestnik cierpi na powtarzające się dolegliwości somatyczne: bóle brzucha, głowy, mdłości itp.;
- uczestnik jest bierny, wycofany, uległy, przestraszony, depresyjny itp. lub zachowuje się agresywnie, buntuje się, samo okalecza się itp.;
- używa środków psychoaktywnych;
- nadmiernie szuka kontaktu z dorosłym (tzw. „lepkość” małoletniego);
- w pracach artystycznych, rozmowach, zachowaniu uczestnika zaczynają dominować elementy/motywy seksualne;
- uczestnik jest rozbudzony seksualnie niestosownie do sytuacji i wieku;
- nastąpiła nagła i wyraźna zmiana zachowania uczestnika;
- uczestnik mówi o przemocy.
§ 3.
Jeżeli ww. objawom współwystępują u uczestnika określone zachowania rodziców, to podejrzenie, że uczestnik jest krzywdzony, jest szczególnie uzasadnione. Niepokojące zachowania rodziców to:
- rodzic podaje nieprzekonujące lub sprzeczne informacje lub odmawia wyjaśnień przyczyn obrażeń uczestnika;
- rodzic odmawia, nie utrzymuje kontaktów z osobami zainteresowanymi losem uczestnika;
- rodzic mówi o małoletnim w negatywny sposób, ciągle obwinia, poniża, strofuje dziecko (np. używając określeń takich jak „idiota”, „gnojek”, „gówniarz”);
- rodzic poddaje małoletniego surowej dyscyplinie lub jest nadopiekuńczy lub zbyt pobłażliwy lub odrzuca małoletniego;
- rodzic nie interesuje się losem i problemami małoletniego;
- rodzic często nie potrafi podać miejsca, w którym aktualnie przebywa małoletni;
- rodzic jest apatyczny, pogrążony w depresji;
- rodzic zachowuje się agresywnie;
- rodzic ma zaburzony kontakt z rzeczywistością, np. reaguje nieadekwatnie do sytuacji;
- wypowiada się niespójnie;
- rodzic nie ma świadomości lub neguje potrzeby małoletniego;
- rodzic faworyzuje jedno z rodzeństwa;
- rodzic przekracza dopuszczalne granice w kontakcie fizycznym lub werbalnym;
- rodzic nadużywa alkoholu, narkotyków lub innych środków odurzających.
§ 4.
- W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka Stowarzyszenie podejmuje działania zgodnie z obowiązującymi Procedurami.
- Pracownicy znają i stosują zasady bezpiecznych relacji personel – dziecko i dziecko – dziecko ustalone w Stowarzyszeniu. Zasady stanowią załącznik nr 1 do niniejszej Polityki.
- Rekrutacja pracowników Stowarzyszenia odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu. Zasady stanowią załącznik nr 2 do niniejszej Polityki.
- Znajomość i akceptacja zasad jest potwierdzona stosownym oświadczeniem (załącznik nr 3).
§ 5. Rozpoznawanie symptomów wykorzystywania seksualnego małoletniego
- W sytuacji powzięcia informacji przez pracownika Stowarzyszenia o wykorzystywaniu seksualnym dziecka, które definiowane jest jako włączanie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody, i/lub na którą nie jest odpowiednio dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób, i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa, ma on obowiązek zawiadomienia odpowiednich organów. Z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Wśród przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczajności na szkodę małoletniego wyróżnia się przestępstwa wskazane w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (w obowiązującym brzmieniu) w następujących regulacjach: art. 197 [Zgwałcenie i wymuszenie czynności seksualnej]; art. 198 [Seksualne wykorzystanie niepoczytalności lub bezradności]; art. 199 [Seksualne wykorzystanie stosunku zależności lub krytycznego położenia]; art. 200 [Seksualne wykorzystanie małoletniego]; art. 200a [Elektroniczna korupcja seksualna małoletniego]; art. 200b [Propagowanie pedofilii]; art. 202 [Publiczne prezentowanie treści pornograficznych]; art. 203 [Zmuszenie do uprawiania prostytucji]; art. 204 § 3 [Stręczycielstwo, sutenerstwo i kuplerstwo]. Zgodnie z art. 304 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (w obowiązującym brzmieniu) instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.
- Pracownicy Stowarzyszenia zwracają szczególną uwagę na występowanie w zachowaniu małoletniego sygnałów świadczących o krzywdzeniu, w szczególności o możliwości popełnienia przestępstwa wskazanego powyżej. Uwagę powinny zwrócić przykładowe zachowania:
- dziecko staje się płaczliwe, smutne, mogą pojawić się symptomy depresyjne;
- dziecko wykazuje nadmiernie dorosłe postawy i zachowania;
- dziecko ma widoczne obrażenia ciała;
- podawane przez dziecko wyjaśnienia dotyczące obrażeń wydają się niewiarygodne, niemożliwe, niespójne itp. Dziecko często je zmienia;
- pojawia się niechęć przed udziałem w zajęciach uwzględniających ćwiczenia fizyczne;
- dziecko nadmiernie zakrywa ciało, niestosownie do sytuacji i pogody;
- dziecko wzdryga się, kiedy podchodzi do niego osoba dorosła;
- dziecko boi się rodzica, może prosić o ograniczenie kontaktu z daną osobą;
- dziecko boi się powrotu do domu;
- u dziecka obserwuje się utratę kontroli nad swoimi czynnościami fizjologicznymi (np. nocne moczenie);
- dziecko jest bierne, wycofane, uległe, przestraszone, z reguły wycofuje się z kontaktów, nie chce uczestniczyć w zabawach z innymi dziećmi albo bawi się w sposób odbiegający od normy rozwojowej;
- dziecko cierpi na powtarzające się dolegliwości somatyczne: bóle brzucha, głowy, mdłości, zaburzenia miesiączkowania, odżywiania, snu itp.;
- dziecko moczy się bez powodu lub w konkretnych sytuacjach czy też na widok określonych osób;
- mogą wystąpić prowokacyjne zachowania wynikające z przedwcześnie pobudzonej seksualności;
- negatywistyczne postrzeganie obrazu siebie, dziecko uważa siebie za nieprzyzwoite, zepsute, niegodne tego, by być dobrze traktowanym itp.;
- mogą wystąpić zachowania autodestrukcyjne związane z samookaleczeniami, uzależnieniami itp.;
- mogą wystąpić trudności w koncentracji uwagi, utrata zainteresowań nauką, obniżenie poziomu osiągnięć szkolnych;
- wspominanie o tajemnicy, komunikowanie strachu przed jej wyjawieniem, poszukiwanie osoby godnej zaufania;
- dziecko dysponuje większymi kwotami pieniędzy, częściej niż wcześniej ma przy sobie pieniądze, których źródła nie podaje;
- nastąpiła nagła i wyraźna zmiana zachowania dziecka.
§ 6. Wymogi zapewniające bezpieczne relacje między małoletnimi
- Małoletni traktują się nawzajem z szacunkiem oraz uwzględniają we wzajemnych kontaktach swoją godność i potrzeby.
- Małoletni w sytuacjach naruszających ich godność i związanych ze stosowaniem wobec nich wszelkiego rodzaju przemocy, agresji itp. przez innych małoletnich mają prawo zgłosić zaistniały fakt prowadzącemu zajęcia.
- Prowadzący zajęcia rozpoznaje okoliczności zaistniałej sytuacji i podejmuje dalsze działania adekwatne do okoliczności i potrzeb. Może uruchomić procedury związane ze Standardami ochrony małoletnich.
§ 7. Przygotowanie personelu do stosowania Standardów Ochrony Małoletnich
- Odpowiedzialnym za przygotowanie personelu Stowarzyszenia do stosowania standardów ochrony małoletnich jest Zarząd Stowarzyszenia.
Rozdział III – Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka
§ 1.
- W przypadku powzięcia przez pracownika Stowarzyszenia podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej (załącznik nr 4) i przekazania uzyskanej informacji Zarządowi Stowarzyszenia, który wypełnia Kartę interwencji (załącznik nr 5).
§ 2.
- W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.
- W przypadku, kiedy pracownik zauważy niepokojące zachowanie lub sytuację, zobowiązany jest postępować zgodnie z instrukcją postępowania o podejrzenie nieprzestrzegania Standardów i poinformować Zarząd Stowarzyszenia (np. zauroczenie uczestnika pracownikiem bądź pracownika uczestnikiem).
- Pracownik zobowiązany jest do zapewnienia uczestników, że w sytuacji, kiedy poczują się niekomfortowo, otrzymają stosowną pomoc, zgodną z instrukcją jej udzielania.
- Wszyscy pracownicy Stowarzyszenia i inne osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
- W przypadku widocznych na ciele śladów krzywdzenia pracownik ma obowiązek:
- wezwać pogotowie, jeżeli wystąpiło poważne uszkodzenie ciała i wymaga interwencji lekarskiej;
- poinformować o zdarzeniu lub swoich podejrzeniach co do krzywdzenia małoletniego Zarząd Stowarzyszenia;
- sporządzić notatkę służbową opisującą zdarzenie, w szczególności przyczynę wystąpienia podejrzenia o krzywdzeniu małoletniego, i postępować zgodnie z powyższymi procedurami.
- W przypadku, gdy zachodzi podejrzenie popełnienia wobec małoletniego przestępstwa związanego z krzywdzeniem dziecka:
- Zarząd Stowarzyszenia składa zawiadomienie na policję lub do prokuratury, realizując obowiązek wynikający z art. 304 § 2 Kodeksu postępowania karnego (w obowiązującym brzmieniu);
- Zarząd Stowarzyszenia podejmuje niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa, o ile miało ono miejsce na terenie prowadzenia działań przez Stowarzyszenie;
- w Stowarzyszeniu Elbląska Scena Kultury realizowane są procedury wg powyższych zapisów, uwzględniając w Planie wsparcia współpracę z instytucjami pomocowymi, Policją i Prokuraturą, jak również objęcie małoletniego pomocą psychologiczną.
- Zasady przeglądu i aktualizacji standardów ochrony małoletnich oraz sposoby dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego zawarto w załączniku nr 7.
§ 3. Osoba odpowiedzialna, plan wsparcia i dalsze działania
- Osobą odpowiedzialną za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu oraz za prowadzenie interwencji jest: Adam Jurak – Wiceprezes Zarządu, tel. 691-772-382, e-mail: stowarzyszenie@elblaskascenakultury.pl. Zgłoszenia może przekazać każdy – pracownik, rodzic, opiekun lub samo dziecko.
- W przypadku gdy dobro małoletniego jest zagrożone, ale nie zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa (np. zaniedbanie), Zarząd Stowarzyszenia składa do sądu rodzinnego – Sądu Rejonowego w Elblągu, III Wydział Rodzinny i Nieletnich – wniosek o wgląd w sytuację rodziny.
- W przypadku podejrzenia, że krzywdzenia dopuściła się osoba z personelu, Zarząd Stowarzyszenia niezwłocznie odsuwa tę osobę od wszelkich form kontaktu z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy.
- Po ujawnieniu krzywdzenia Zarząd Stowarzyszenia, we współpracy z rodzicami lub opiekunami prawnymi dziecka (o ile nie są podejrzewani o krzywdzenie) oraz – w razie potrzeby – z placówką oświatową dziecka i Elbląskim Centrum Usług Społecznych, ustala plan wsparcia małoletniego. Plan obejmuje w szczególności: działania zapewniające dziecku bezpieczeństwo, wskazanie form pomocy psychologicznej i instytucji pomocowych oraz sposób dalszej komunikacji z dzieckiem i rodziną. Plan wsparcia dokumentuje się w Karcie interwencji.
Rozdział IV – Zasady ochrony danych osobowych oraz wizerunku dziecka
§ 1.
- Stowarzyszenie zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
- Stowarzyszenie, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
- Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka oraz udostępniania danych osobowych stanowią załącznik nr 8 do niniejszej Polityki.
§ 2.
- Nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) podczas działań prowadzonych przez Stowarzyszenie bez pisemnej zgody rodzica.
- W celu uzyskania zgody, o której mowa powyżej, należy skontaktować się z opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do opiekuna dziecka – bez wiedzy i zgody tego opiekuna.
- Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, zgoda rodzica na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.
- Pisemna zgoda, o której mowa w § 3 ust. 1, zawiera informację, gdzie będzie umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany.
§ 3.
- Upublicznienie wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkolwiek formie (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego dziecka.
- Jeśli nie zostanie wyrażona zgoda rodziców na utrwalenie wizerunku dziecka, będzie respektowana ich decyzja. Z wyprzedzeniem ustali się z rodzicami i dziećmi, w jaki sposób osoba rejestrująca wydarzenie będzie mogła zidentyfikować dziecko, aby nie było utrwalane jego wizerunkiem na zdjęciach indywidualnych i grupowych.
- Dane osobowe małoletniego podlegają ochronie na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych oraz rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).
Rozdział V – Zasady dostępu dzieci do Internetu
§ 1.
- Stowarzyszenie nie zapewnia dzieciom dostępu do Internetu podczas realizowanych zajęć i eventów.
Rozdział VI – Przepisy końcowe
- Polityka wchodzi w życie z dniem 01.10.2024 r.
- Ogłoszenie następuje poprzez publikację na stronach internetowych: https://elblaskascenakultury.pl oraz mikolaj.elblag.pl/standardy-ochrony-maloletnich/
- Pracownicy zobowiązani są do przedstawienia rodzicom i uczestnikom zajęć Standardów Ochrony Małoletnich, które obowiązują w Stowarzyszeniu, i zapewnienia ich, iż otrzymają odpowiednią pomoc.
- Zasady i sposób udostępniania rodzicom standardów ochrony małoletnich do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania zawarto w załączniku nr 9.
- Dane kontaktowe do instytucji pomocowych zawarto w załączniku nr 10.
- Stowarzyszenie Elbląska Scena Kultury sporządza wersję skróconą Standardów, przeznaczoną dla małoletnich. Wersja zupełna i skrócona są publikowane na stronach internetowych wskazanych w ust. 2 oraz udostępniane w widocznym miejscu w siedzibie i w miejscach realizacji wydarzeń.
- Niniejszy tekst jednolity uwzględnia aktualizację z dnia 24.09.2026 r., która wchodzi w życie z dniem 24.09.2026 r.
Rejestr zmian
Aktualizacja z dnia 24.09.2026 r. – zakres zmian:
- uzupełnienie adresu siedziby o numer lokalu,
- aktualizacja podstawy prawnej (nowy tytuł ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich oraz ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej), poprawa oczywistych omyłek pisarskich,
- usunięcie pozostałości szablonu szkolnego (m.in. „uczeń”, „placówka”, „pracownik szkoły”), ujednolicenie nazwy podmiotu (Stowarzyszenie, Zarząd) i poprawa numeracji załączników,
- dodanie w Rozdziale III § 3: imiennie wskazanej osoby odpowiedzialnej za przyjmowanie zgłoszeń, procedury wniosku do sądu rodzinnego, zasady odsunięcia personelu od kontaktu z dziećmi oraz zasad ustalania planu wsparcia małoletniego,
- ujednolicenie zasad ochrony wizerunku z regulaminami ofert oraz częstotliwości przeglądu Standardów (raz w roku),
- dodanie w Załączniku nr 1 zasady niepozostawania z dzieckiem sam na sam,
- aktualizacja Załącznika nr 10 – dodanie lokalnych instytucji pomocowych w Elblągu i aktualnych telefonów ogólnopolskich,
- wprowadzenie wersji skróconej Standardów dla małoletnich oraz publikacji na stronie mikolaj.elblag.pl/standardy-ochrony-maloletnich/.
Załącznik nr 1 – Zasady bezpiecznych relacji personelu Stowarzyszenia Elbląska Scena Kultury z dziećmi
Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie.
- Personel traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i potrzeby.
- Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie.
- Personel, realizując te cele, działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych instytucji oraz swoich kompetencji.
- Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich członków i współpracowników Stowarzyszenia.
Komunikacja z dziećmi
W komunikacji z dziećmi:
- Należy zachowywać cierpliwość i szacunek.
- Należy słuchać uważnie dzieci i udzielać im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji.
- Zakazuje się zawstydzania, upokarzania, lekceważenia i obrażania dziecka.
- Nie należy krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub innych dzieci.
- Nie wolno ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci (dot. wizerunku dziecka, informacji o jego sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej itp.).
- Należy poinformować dziecko o podejmowanych decyzjach dotyczących jego sytuacji.
- Należy szanować prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, trzeba wyjaśnić przyczyny.
- Nie wolno personelowi zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny; dotyczy to między innymi używania wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienia obraźliwych uwag, nawiązywania w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywania wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby).
- Należy zapewnić dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć osobie, do której mają zaufanie.
Działania z dziećmi
- Należy doceniać i szanować wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażować i traktować równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd.
- Należy unikać faworyzowania dzieci.
- Nie wolno personelowi nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani składać mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę.
- Nie wolno proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci.
- Nie wolno personelowi przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka i jego rodziców.
- Nie wolno personelowi Stowarzyszenia wchodzić w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców.
- Wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dzieckiem przez pracownika lub pracownikiem przez dziecko, muszą być raportowane.
Kontakt fizyczny z dziećmi
- Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne.
- W określonych sytuacjach fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Należy kierować się zawsze profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet przy dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie.
- Nie wolno bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka.
- Nigdy nie wolno dotykać dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.
- Zawsze personel powinien być przygotowany na wyjaśnienie swoich działań.
- Nie wolno angażować się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne.
- Należy zachować szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie doświadczenia mogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych bądź nieadekwatnych fizycznych kontaktów z dorosłymi. W takich sytuacjach należy reagować z wyczuciem, jednak stanowczo, i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie osobistych granic.
- Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli pracownik Stowarzyszenia będzie świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub dzieci, należy poinformować o tym osobę odpowiedzialną i/lub postąpić zgodnie z obowiązującą procedurą interwencji.
- W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka należy unikać innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Dotyczy to zwłaszcza pomagania dziecku w ubieraniu i rozbieraniu, jedzeniu, myciu, przewijaniu i w korzystaniu z toalety. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych należy zadbać o to, aby w każdej z czynności pielęgnacyjnych i higienicznych asystowała inna osoba.
- Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju.
- Personel nie pozostaje z dzieckiem sam na sam w zamkniętym pomieszczeniu. Podczas wydarzeń dla grup zorganizowanych dzieci pozostają pod opieką opiekunów grupy.
Kontakty poza godzinami pracy
- Kontakt z dziećmi powinien odbywać się wyłącznie w godzinach pracy i dotyczyć celów edukacyjnych lub wychowawczych.
- Nie wolno zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się z nimi poza godzinami pracy. Obejmuje to także kontakty z dziećmi poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych).
- Jeśli zachodzi taka konieczność, właściwą formą komunikacji z dziećmi i ich rodzicami poza godzinami pracy są kanały służbowe.
- Jeśli zachodzi konieczność spotkania z dziećmi poza godzinami pracy, należy poinformować o tym Zarząd Stowarzyszenia, a rodzice dzieci muszą wyrazić zgodę na taki kontakt.
- Utrzymywanie relacji towarzyskich lub rodzinnych (jeśli dzieci i rodzice dzieci są osobami bliskimi wobec pracownika) wymaga zachowania poufności wszystkich informacji dotyczących innych dzieci i ich rodziców.
Bezpieczeństwo online
- Nie wolno personelowi nawiązywać kontaktów z dziećmi poprzez przyjmowanie bądź wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych.
- W trakcie zajęć osobiste urządzenia elektroniczne powinny być wyłączone lub wyciszone.
Załącznik nr 2 – Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu w Stowarzyszeniu Elbląska Scena Kultury
- Za rekrutację pracowników odpowiada Zarząd Stowarzyszenia.
- Zarząd ma obowiązek skontrolowania i zweryfikowania, zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, danych kandydata/kandydatki, które pozwolą na jak najlepsze poznanie kwalifikacji i dyspozycji zainteresowanego.
- Zarząd ma obowiązek zadbania, aby osoby pracujące z dziećmi bądź odbywające staż, praktyki, cykliczne zajęcia, spotkania, warsztaty itp. (w tym osoby pracujące na podstawie umowy zlecenia, o dzieło, stażyści/praktykanci) posiadały odpowiednie kwalifikacje lub skierowania, np. uczelni, do pracy z dziećmi oraz były dla nich bezpieczne w interakcjach i relacjach.
- Dane, jakie podlegają kontroli przy zatrudnianiu pracownika w Stowarzyszeniu:
- wykształcenie,
- kwalifikacje zawodowe,
- przebieg dotychczasowego zatrudnienia kandydata/kandydatki.
- W każdym przypadku Stowarzyszenie musi posiadać dane pozwalające zidentyfikować osobę przez nie zatrudnioną, niezależnie od podstawy zatrudnienia. Stowarzyszenie powinno zatem znać:
- imię (imiona) i nazwisko,
- datę urodzenia,
- dane kontaktowe osoby zatrudnianej.
- Zarząd może zwrócić się do kandydata/kandydatki o referencje z poprzednich miejsc zatrudnienia. Wymagana jest tu zgoda kandydata/kandydatki.
- Dane osobowe kandydata/kandydatki są niezbędne do sprawdzenia jego/jej danych w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. Ze strony należy wykonać wydruk z Rejestru i przechowywać go w aktach osobowych pracownika.
- Od kandydata/kandydatki pobrana zostaje informacja z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności.
- Jeżeli osoba posiada obywatelstwo inne niż polskie, wówczas przedkłada informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa uzyskiwaną do celów działalności zawodowej związanej z kontaktami z dziećmi bądź informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje wydawania informacji dla ww. celów.
- Stowarzyszenie pobiera od kandydata/kandydatki oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. Oświadczenie stanowi załącznik nr 11.
Załączniki nr 3–6 i 11 – wzory dokumentów
Wzory dokumentów stosowanych w ramach Standardów są dostępne w siedzibie Stowarzyszenia oraz u osoby odpowiedzialnej za przyjmowanie zgłoszeń:
- Załącznik nr 3 – Oświadczenie o zapoznaniu się ze Standardami,
- Załącznik nr 4 – Notatka służbowa,
- Załącznik nr 5 – Karta interwencji,
- Załącznik nr 6 – Rejestr zgłoszeń,
- Załącznik nr 11 – Oświadczenie o niekaralności i zobowiązaniu do przestrzegania podstawowych zasad ochrony dzieci.
Załącznik nr 7 – Zasady przeglądu i aktualizacji standardów ochrony małoletnich oraz sposoby dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego
- Standardy ochrony małoletnich obowiązujące w Stowarzyszeniu Elbląska Scena Kultury podlegają przeglądowi:
- raz w roku, w terminie ustalonym przez Zarząd Stowarzyszenia,
- każdorazowo w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego,
- każdorazowo w razie nowelizacji aktów prawnych związanych z Polityką ochrony małoletnich.
- Każdy ujawniony lub zgłoszony incydent lub zdarzenie zagrażające dobru małoletniego, na temat którego Zarząd posiada wiedzę, zostaje odnotowany w założonym Rejestrze (załącznik nr 6).
- Dokumentację należy archiwizować zgodnie z wytycznymi przyjętymi w Stowarzyszeniu.
Załącznik nr 8 – Zasady ochrony danych osobowych i wizerunku małoletnich
- Pracownik Stowarzyszenia ma obowiązek zachowania tajemnicy danych osobowych, które przetwarza, oraz zachowania w tajemnicy sposobów zabezpieczenia danych osobowych przed nieuprawnionym dostępem.
- Dane osobowe uczestnika są udostępniane wyłącznie osobom i podmiotom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów.
- Pracownik Stowarzyszenia może wykorzystać informacje o uczestniku w celach szkoleniowych lub edukacyjnych wyłącznie z zachowaniem anonimowości uczestnika oraz w sposób uniemożliwiający identyfikację uczestnika.
- Pracownik Stowarzyszenia nie udostępnia przedstawicielom mediów informacji o małoletnim ani o jego opiekunie.
- Pracownik Stowarzyszenia, w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, może skontaktować się z opiekunem małoletniego i zapytać go o zgodę na podanie jego danych kontaktowych przedstawicielom mediów. W przypadku wyrażenia pisemnej zgody przez rodzica pracownik Stowarzyszenia podaje przedstawicielowi mediów dane kontaktowe do opiekuna małoletniego.
- Pracownik Stowarzyszenia nie kontaktuje przedstawicieli mediów z małoletnim, nie wypowiada się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie małoletniego lub jego opiekuna. Zakaz ten dotyczy także sytuacji, gdy pracownik Stowarzyszenia jest przeświadczony, że jego wypowiedź nie jest w żaden sposób utrwalana.
- Jeśli dzieci, rodzice nie wyrazili zgody na utrwalenie wizerunku dziecka, należy respektować ich decyzję. Z wyprzedzeniem ustala się z rodzicami i dziećmi, w jaki sposób osoba rejestrująca wydarzenie będzie mogła zidentyfikować dziecko, aby nie utrwalać jego wizerunku na zdjęciach indywidualnych i grupowych. Rozwiązanie, jakie przyjęto, nie będzie wykluczające dla dziecka, którego wizerunek nie powinien być rejestrowany.
Załącznik nr 9 – Zasady i sposób udostępniania rodzicom standardów ochrony małoletnich do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania
- Dokumentacja składająca się na standardy ochrony małoletnich jest dostępna na stronach internetowych: https://elblaskascenakultury.pl oraz mikolaj.elblag.pl/standardy-ochrony-maloletnich/
- Rodzice informowani są o standardach ochrony małoletnich.
- Egzemplarz papierowej wersji Standardów znajduje się w siedzibie Stowarzyszenia Elbląska Scena Kultury, gdzie jest dostępny dla pracowników, rodziców i uczestników.
- Obowiązkiem rodziców jest zaznajomienie się ze Standardami i wynikającymi z nich zasadami ochrony małoletnich przed krzywdzeniem.
Załącznik nr 10 – Ważne dane telekontaktowe
Elbląg
- 112 – numer alarmowy (Policja, Pogotowie Ratunkowe, Straż Pożarna) – w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.
- Komenda Miejska Policji w Elblągu, ul. Królewiecka 106, 82-300 Elbląg, tel. 47 73 415 72.
- Sąd Rejonowy w Elblągu, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, ul. Płk. Dąbka 21, 82-300 Elbląg, tel. 55 611 27 52, e-mail: wydzial.rodzinny@elblag.sr.gov.pl.
- Elbląskie Centrum Usług Społecznych, ul. Winna 9, 82-300 Elbląg, tel. 55 625 61 00, e-mail: ecus@ecus.pl.
- Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Osób Doznających Przemocy Domowej, ul. Związku Jaszczurczego 17, 82-300 Elbląg, tel. 55 255 00 01 (całodobowo).
Telefony ogólnopolskie (bezpłatne)
- 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) – całodobowo, www.116111.pl.
- 800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka – całodobowo.
- 800 100 100 – telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę), www.800100100.pl.
- 800 120 002 – Ogólnopolskie Pogotowie dla Osób Doznających Przemocy Domowej „Niebieska Linia” – całodobowo.
- 116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania dla osób dorosłych.
